Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα...
ζούσε ένας πρίγκηπας σ'ένα αστραφτερό κάστρο.
Αν και είχε ό,τι ποθούσε η καρδιά του...
ο πρίγκηπας ήταν εγωιστής, κακομαθημένος, σκληρόκαρδος.
Μια χειμωνιάτικη νύχτα, μια γριά ζητιάνα ήρθε στο κάστρο.
Του έδωσε ένα ρόδο για να την αφήσει να φυλαχτεί απ'το κρύο.
Αηδιασμένος από τη σιχαμερή της μορφή...
ο πρίγκηπας περιφρόνησε το δώρο κι έδιωξε τη γριά.
Εκείνη τον προειδοποίησε να μη τον ξεγελά η εμφάνιση...
επειδή η αληθινή ομορφιά βρίσκεται μέσα μας.
Κι όταν την έδιωξε ξανά, η ασχήμια της γριάς χάθηκε...
και αποκαλύφθηκε μια πανέμορφη μάγισσα.
Ο πρίγκηπας ζήτησε συγγνώμη, αλλά ήταν πολύ αργά...
γιατί είχε δει ότι δεν υπήρχε αγάπη στην καρδιά του.
Για τιμωρία, τον μεταμόρφωσε σ'ένα φρικιαστικό τέρας...
και καταράστηκε το κάστρο και όσους ζούσαν εκεί.
Ντροπιασμένο το Τέρας, κρύφτηκε στο κάστρο...
με μοναδικό του παράθυρο στον κόσμο, ένα μαγικό καθρέφτη.
Το ρόδο που είχε προσφέρει ήταν ένα μαγεμένο ρόδο...
που θα άνθιζε μέχρι τα 21 του χρόνια.
Αν αγαπούσε κάποια και κέρδιζε την αγάπη της...
πριν πέσει το τελευταίο πέταλο, η κατάρα θα λυνόταν.
Διαφορετικά, θα έμενε τέρας για πάντα.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια, έχασε κάθε ελπίδα.
Επειδή ποια θα μπορούσε ν'αγαπήσει ένα Τέρας;
Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΚΑl ΤΟ ΤΕΡΑΣ
Χωριουδάκι μικρό Γαλήνιο χωριό
Κάθε μέρα περνά σαν τη χθεσινή ξανά
Γεμάτη ανθρώπους μικρούς Που ξυπνούν για να πουν
-Καλημέρα! -Καλημέρα!
Ο φούρναρης το ταψί βγάζει Πάντα τα ίδια ψωμιά πουλάει
Τα ίδια κάθε πρωινό Από τότε που ήρθαμε εδώ
Καλημέρα, Μπελ. Για πού το έβαλες;
Στο βιβλιοπωλείο. Τελείωσα την πιο όμορφη ιστορία.
Για μια φασολιά κι ένα δράκο...
Μαρί, τις φρατζόλες! Βιάσου!
Κοιτάξτε την που περνά Κορίτσι παράξενο αληθινά
-Με κανέναν δεν κάνει παρέα -Το μυαλό της πετά στον αέρα
Παράξενο κορίτσι Αυτή η Μπελ
-Καλημέρα -Πώς είναι η οικογένεια;
Πώς είναι η σύζυγός σου;
-Θέλω έξι αυγά -Αυτά είναι πολύ ακριβά
Κάτι άλλο θα μπορώ να βρω Απ'αυτή τη ζωή στο χωριό
'Ηρθα να επιστρέψω το βιβλίο που δανείστηκα.
-Το τελείωσες κιόλας; -'Εχετε κάτι καινούργιο;
-'Οχι από χθες! -Τότε, θα δανειστώ αυτό!
-Μα το διάβασες δυο φορές! -Είναι το αγαπημένο μου!
Μέρη μακρινά, ξιφομαχίες, μάγια, πρίγκηπες...
Αν σου αρέσει τόσο, είναι δικό σου.
-Επιμένω! -Ευχαριστώ πολύ!
Κοιτάξτε την που περνά Παράξενο κορίτσι αληθινά
Μ'ένα βλέμμα ονειροπαρμένο Πάντα σ'ένα βιβλίο χαμένο
'Ενας γρίφος είναι για όλους μας η Μπελ
Δεν είναι εκπληκτικό; Αυτό το σημείο πολύ αγαπώ
Εδώ τον πρίγκηπα εκείνη θα γνωρίσει
Μα μόνο στο τρίτο κεφάλαιο ποιος είναι θ'ανακαλύψει
Το όνομά της σημαίνει ομορφιά
Γιατί μ'αυτήν δεν συγκρίνεται καμιά
Μα πίσω απ'την ομορφιά Υπάρχει μια παραξενιά
Και διαφέρει πολύ από όλους εμάς
Δεν μοιάζει καθόλου μ'εμάς Είναι η Μπελ
Είσαι ο καλύτερος κυνηγός στον κόσμο, Γκαστόν!
Κανένα ζωντανό δεν σου ξεφεύγει!
-Και κανένα κορίτσι. -Είναι αλήθεια, Λεφού.
-Κι έχω βάλει στο μάτι αυτήν. -Την κόρη του εφευρέτη;
Αυτή είναι η τυχερή που θα παντρευτώ.
-Μα είναι... -Η πιο όμορφη στο χωριό!
'Αρα είναι η καλύτερη. Δεν αξίζω την καλύτερη;
Απ'την πρώτη στιγμή που αντίκρυσα αυτήν
Είπα, είναι πανέμορφη είναι η μοναδική
Είναι η μόνη στο χωριό τόσο όμορφη όσο εγώ
Την καρδιά της θα κερδίσω και σε γάμο θα τη ζητήσω
Να'τος, περνάει από δω 'Ονειρο πραγματικό
Ο μεσιέ Γκαστόν Κούκλος αληθινός
Η καρδιά μου χτυπά σαν τρελή Η ανάσα μου κόπηκε κι αυτή
Είναι ψηλός, μελαχροινός κτηνώδης και δυνατός
-Ψάρι το λες αυτό; -Θέλω τυρί ένα κιλό.
-Το ψωμί έχει μουχλιάσει -Και το ψάρι αυτό βρωμάει
Κάτι άλλο θα μπορώ να βρω απ'αυτή τη ζωή στο χωριό
Γυναίκα μου τη Μπελ θα κάνω εγώ
Κορίτσι παράξενο Μα τόσο ξεχωριστό
Είναι κρίμα κι αμαρτία Μα δεν ταιριάζει εδώ
'Ομορφο κορίτσι αληθινά Αλλά γεμάτο παραξενιά
Παράξενο κορίτσι Αυτή η Μπελ
-Γεια σου, Μπελ. -Καλημέρα, Γκαστόν.
Δώσε μου το βιβλίο μου.
Πώς μπορείς να το διαβάζεις; Δεν έχει εικόνες.
Κάποιοι χρησιμοποιούν τη φαντασία τους.
Είναι καιρός να ξεθάψεις το κεφάλι απ'τα βιβλία...
και να προσέξεις πιο σοβαρά πράγματα. 'Οπως εμένα.
'Ολη η πόλη μιλάει! Ντροπή μια γυναίκα να διαβάζει.
Της μπαίνουν ιδέες, αρχίζει να σκέφτεται...
-Είσαι πρωτόγονος! -Ευχαριστώ.
Πάμε μια βόλτα στην ταβέρνα να δούμε τα τρόπαιά μου;
'lσως μια άλλη φορά.
-Είναι τρελή! -Είναι κούκλος!
Δεν μπορώ. Πρέπει να πάω να βοηθήσω τον πατέρα μου.
Εκείνος ο παλαβιάρης πράγματι χρειάζεται βοήθεια!
Μη μιλάς έτσι για τον πατέρα μου!
Μη μιλάς έτσι για τον πατέρα της!
Δεν είναι τρελός, είναι ιδιοφυία!
-Μπαμπά; -Πώς στην ευχή έγινε αυτό;
Είσαι καλά, μπαμπά;
'Ετσι μου έρχεται να παρατήσω αυτή τη σαβούρα!
-Πάντα έτσι λες. -Σοβαρολογώ!
Αυτό το μαραφέτι δεν θα πάρει ποτέ μπροστά!
Θα πάρει, και θα κερδίσεις το πρώτο βραβείο αύριο.
Και θα γίνεις διάσημος εφευρέτης.
-Αλήθεια το πιστεύεις αυτό; -Πάντα το πίστευα.
Τι περιμένουμε; Θα το φτιάξω στη στιγμή!
Δώσε μου το κοπανιστήρι!
Πήρα ένα καινούργιο βιβλίο.
-Με βρίσκεις παράξενη; -Η δική μου κόρη, παράξενη;
Πώς σου ήρθε αυτό;
Δεν είμαι σίγουρη ότι ταιριάζω με κανέναν εδώ.
Δεν έχω με ποιον να μιλήσω.
Κι εκείνος ο Γκαστόν; Είναι ωραίο παλληκάρι.
Είναι ωραίος. Και άξεστος και ξιπασμένος και...
-Δεν κάνει για μένα. -Μη χολοσκάς.
Αυτή η εφεύρεση θα'ναι η αρχή μιας νέας ζωής για μας.
Τελείωσε. Ας το δοκιμάσουμε.
-Δουλεύει! -Αλήθεια;
-Δουλεύει! -Τα κατάφερες!
Ετοίμασε τον Φιλίπ. Πηγαίνω στο πανηγύρι!
Αντίο, μπαμπά. Καλή τύχη!
Να προσέχεις όσο θα λείπω!
'Επρεπε να είχαμε φτάσει.
'lσως πήραμε λάθος κάποια στροφή.
Για στάσου!
'Οχι, πάμε από δω.
'Ενα μονοπάτι είναι, Φιλίπ! Θα φτάσουμε εκεί στη στιγμή!
Δεν είναι από δω! Πού μας πήγες, Φιλίπ;
Καλύτερα να γυρίσουμε πίσω.
Πρόσεχε!
Κάνε πίσω! 'Ετσι μπράβο!
'Ηρεμα, τώρα.
Βοήθεια! Είναι κανείς εκεί;
Ο δύστυχος θα έχασε το δρόμο του στο δάσος.
'Ησυχα. 'lσως να φύγει.
Είναι κανείς εδώ;
Τσιμουδιά, μεσιέ Φουφού!
Δεν θέλω να ενοχλήσω, αλλά έχασα το άλογό μου...
και χρειάζομαι ένα μέρος για να περάσω τη νύχτα.
Λυπήσου τον, Τίκι Τάκα.
-Είστε ευπρόσδεκτος, μεσιέ. -Ποιος το είπε αυτό;
-Από δω! -Πού;
Απίστευτο!
Ωραία τα κατάφερες, μεσιέ Φουφού! Περίφημα!
-Πώς γίνεται αυτό; -'Αφησέ με κάτω!
Σταμάτα!
Κλείστε το αυτό αμέσως!
Με συγχωρείς, αλλά δεν έχω ξαναδεί ρολόι που...
Είστε μούσκεμα, μεσιέ. Ελάτε να ζεσταθείτε στη φωτιά.
'Οχι! Ξέρεις τι θα κάνει ο αφέντης αν τον βρει εδώ!
Απαιτώ να σταματήσεις εκεί!
'Οχι στην καρέκλα του αφέντη!
Δεν μπορεί να το βλέπω αυτό!
Γεια σου, αγόρι μου.
Αρκετά τράβηξε αυτό! Εγώ κάνω κουμάντο εδώ...
Θέλετε λίγο τσάι; Θα ζεσταθείτε αμέσως.
'Οχι τσάι!
Το μουστάκι του με γαργαλάει, μαμά.
Γεια σου.
Υπάρχει ένας ξένος εδώ.
Αφέντη, ο κύριος χάθηκε στο δάσος. 'Ηταν βρεγμένος...
Θέλω να πω ότι εγώ ήμουν αντίθετος απ'την αρχή.
Προσπάθησα να τους σταματήσω, αλλά δεν μ'ακούνε!
Ποιος είσαι εσύ; Τι γυρεύεις εδώ;
-Χάθηκα στο δάσος... -Δεν είσαι ευπρόσδεκτος εδώ!
-Τι κοιτάς έτσι; -Τίποτα!
'Ηρθες να δεις το Τέρας!
Δεν είχα κακό σκοπό! 'Εψαχνα μόνο ένα μέρος να μείνω.
Θα σου δώσω εγώ ένα μέρος να μείνεις.
Μεγάλη έκπληξη περιμένει τη Μπελ.
Είναι η τυχερή της μέρα.
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε στο γάμο μου.
Μα πρώτα, πρέπει να κάνω την πρόταση στην κοπέλλα.
-Μόλις βγούμε απ'την πόρτα... -Ξέρω!
Θα δώσω σήμα ν'αρχίσει η μουσική!
-'Οχι ακόμη! -Συγγνώμη.
Γκαστόν, τι ευχάριστη έκπληξη.
Είμαι όλο εκπλήξεις.
'Ολες οι κοπέλλες θα ήθελαν να ήταν στη θέση σου.
Σήμερα είναι η μέρα...
Σήμερα τα όνειρά σου θα βγουν αληθινά.
Τι ξέρεις εσύ για τα όνειρά μου;
Τα πάντα! Φαντάσου αυτό. 'Ενα χωριάτικο σπιτάκι...
το τελευταίο μου θήραμα να ψήνεται στη φωτιά.
Η γυναικούλα μου να μου τρίβει τα πόδια...
και τα κουτσούβελα να παίζουν με τα σκυλιά.
-Θα έχουμε έξι ή επτά. -Σκυλιά;
Γεροδεμένα αγόρια, σαν εμένα!
Και ξέρεις ποια θα'ναι η γυναικούλα μου;
Εσύ, Μπελ!
'Εχω μείνει άφωνη! Δεν ξέρω τι να πω.
-Πες ότι θα με παντρευτείς. -Λυπάμαι πολύ, αλλά...
Δεν σου αξίζω.
Πώς πήγε;
Θα κάνω τη Μπελ γυναίκα μου, να'σαι σίγουρος γι'αυτό!
Μυγιάγγιχτος!
'Εφυγε;
Το φαντάζεσαι; Μου ζήτησε να τον παντρευτώ!
Εγώ, γυναίκα αυτού του άξεστου, ανεγκέφαλου...
Μαντάμ Γκαστόν Δεν είναι φοβερό;
Μαντάμ Γκαστόν Η γυναικούλα του
'Οχι εγώ Να'σαι σίγουρος γι'αυτό
Θέλω κάτι άλλο να βρω απ'τη ζωή σ'αυτό το χωριό
Θέλω μια περιπέτεια κάπου μακρυά από δω
Το θέλω πιο πολύ απ'όσο μπορώ να πω
Θα'ναι υπέροχο κάποιον που να καταλαβαίνει να βρω
Θέλω πιο πολλά απ'τη ζωή στο χωριό
Φιλίπ, τι γυρεύεις εδώ;
Πού είναι ο μπαμπάς; Τι έγινε;
Πρέπει να τον βρούμε! Πήγαινέ με σ'εκείνον!
Τι είναι αυτό το μέρος;
Φιλίπ, ήρεμα!
'Ηρεμα...
Μπαμπά!
Δεν γινόταν να μη μιλήσεις. 'Επρεπε να τον προσκαλέσεις!
Να πιει τσάι. Να καθήσει στην καρέκλα του αφέντη.
Προσπαθούσα να φανώ φιλόξενος.
Είναι κανείς εδώ;
Μπαμπά! Είσαι εδώ;
Μαμά, είναι μια κοπέλλα στο κάστρο.
Θρυψαλάκι, δεν θ'ανεχτώ να λες παραμύθια!
-Μα την είδα! -Σιωπή! Μπες στη σκάφη!
Είδα μια κοπέλλα στο κάστρο!
Σου το είπα!
Ανεύθυνε, απερίσκεπτε, φαφλατά...
Το είδες αυτό;
-Είναι ένα κορίτσι! -Ξέρω ότι είναι κορίτσι.
Είναι αυτή που περιμέναμε! 'Ηρθε να λύσει τα μάγια!
Μπαμπά;
Είναι κανείς εδώ;
Στάσου! Γυρεύω τον πατέρα μου!
Παράξενο, είμαι σίγουρη ότι ήταν κάποιος...
Είναι κανείς εδώ;
Μπαμπά!
-Πώς με βρήκες; -Τα χέρια σου είναι παγωμένα!
-Θέλω να φύγεις από δω! -Ποιος σου το έκανε αυτό;
Δεν έχουμε ώρα για εξηγήσεις. Πρέπει να φύγεις, τώρα!
-Δεν σε αφήνω! -Τι γυρεύεις εδώ;
-Ποιος είσαι εσύ; -Ο άρχοντας του κάστρου.
'Ηρθα για τον πατέρα μου. Σε παρακαλώ, άφησέ τον.
-Είναι άρρωστος! -Τότε ας μην έμπαινε εδώ!
Μα κινδύνευε να πεθάνει! Θα κάνω ό,τι θέλεις!
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα! Είναι αιχμάλωτός μου!
Με κάποιο τρόπο θα μπορώ... Στάσου!
Πάρε εμένα στη θέση του.
Θα έπαιρνες τη θέση του;
'Οχι, δεν ξέρεις τι κάνεις!
-Αν μείνω, θα τον αφήσεις; -Ναι.
Αλλά θα μου υποσχεθείς να μείνεις εδώ για πάντα!
'Ελα στο φως.
'Οχι, δεν θα σ'αφήσω να το κάνεις!
-'Εχεις το λόγο μου. -Σύμφωνοι!
Μπελ, άκουσέ με! Εγώ είμαι γέρος, έζησα τη ζωή μου!
Στάσου!
'Οχι, σε παρακαλώ, λυπήσου την κόρη μου!
Δεν σου ανήκει πια! Πήγαινέ τον στο χωριό.
'Ανοιξέ μου, σε παρακαλώ!
Αφέντη...
Αφού το κορίτσι θα μείνει μαζί μας για καιρό...
έλεγα να της προσφέρετε ένα πιο άνετο δωμάτιο.
Αλλά πάλι, ίσως και όχι.
Δεν μ'άφησες να του πω αντίο. Δεν θα τον ξαναδώ ποτέ!
Και δεν του είπα αντίο.
Θα σε οδηγήσω στο δωμάτιό σου.
-Μα νόμιζα... -Θες να μείνεις στον πύργο;
Τότε ακολούθησέ με.
Πείτε της κάτι.
Ελπίζω να σου αρέσει εδώ.
Αυτό είναι το σπίτι σου τώρα, μπορείς να πας όπου θες.
Εκτός απ'τη δυτική πτέρυγα.
Είναι απαγορευμένη!
Αν χρειαστείς κάτι, θα φροντίσουν οι υπηρέτες μου.
Καλέστε την σε δείπνο!
Θα δειπνήσεις μαζί μου! Και αυτό το απαιτώ!
Ποια νομίζει ότι είναι; Τα έβαλε με λάθος άνθρωπο.
Κανένας δεν λέει όχι στον Γκαστόν!
Αρνήθηκε εμένα! Με ρεζίλεψε δημόσια!
-Δεν το καταπίνω αυτό! -Κι άλλη μπύρα;
Για ποιο λόγο; Τίποτα δεν βοηθάει.
-Ντροπιάστηκα. -Εσύ; Ποτέ!
Γκαστόν, πρέπει να συνέλθεις.
Δεν αντέχω να σε βλέπω τόσο απογοητευμένο
Και ποιος δεν θα'θελε εδώ να σου μοιάσει, Γκαστόν
Κανέναν άλλον σαν εσένα δεν θαυμάζουν
Εσένα φίλοι όλοι θέλουν να'χουν
Είσαι το είδωλο όλων Και είναι φανερός ο λόγος
Κανείς πιο έξυπνος απ'αυτόν Κανείς πιο γρήγορος απ'αυτόν
Κανείς δεν έχει λαιμό τόσο χοντρό όσο ο Γκαστόν
Τέλειος, αρρενωπός Πρότυπο αληθινό
'Οποιον κι αν ρωτήσεις θα σου πει
Με ποιον φίλος προτιμά να γενεί
Ξεχωριστός ο Γκαστόν Πρωτοστάτης ο Γκαστόν
Κανένας λακκάκι μοναδικό δεν έχει σαν τον Γκαστόν
-Ναι, είμαι τρομακτικός -Τι άντρας ο Γκαστόν
Πέντε ζήτω για τον Γκαστόν
Ο καλύτερος ο Γκαστόν κι όλοι οι άλλοι παρελθόν
Κανείς δεν παλεύει σαν αυτόν Δεν βαράει σαν τον Γκαστόν
Κανένας δεν δαγκώνει σαν τον Γκαστόν
Δεν υπάρχει πιο ρωμαλέος και πιο γεροδεμένος
Και μπράτσα με το παραπάνω έχω
Δεν είναι χτικιάρης ούτε κοκκαλιάρης
Και τρίχες έχω απ'τα πόδια ως το κεφάλι
Κανένας δεν χτυπάει σαν τον Γκαστόν
Κανένας δεν φτύνει σαν τον Γκαστόν
Είμαι ιδιαίτερα καλός στο φτύσιμο το μακρινό
Δέκα πόντοι για τον Γκαστόν
Μικρός, έτρωγα ντουζίνες αυγά για να γίνω μπρατσαράς
Τώρα που μεγάλωσα τρώω ακόμη πιο πολλά
Κι έχω γίνει παιδαράς
Κανένας δεν σημαδεύει σαν τον Γκαστόν
Το έδαφος τρέμει όταν περνάει ο Γκαστόν
Και κέρατα στον τοίχο μου κρεμώ
Τι άντρας, ο Γκαστόν
Βοήθεια! Ας με βοηθήσει κάποιος!
Χρειάζομαι τη βοήθειά σας! Την έκλεισε στο μπουντρούμι!
Τη Μπελ! Πάμε, μη χάνουμε στιγμή!
Ποιος κλείδωσε τη Μπελ σε μπουντρούμι, Μωρίς;
'Ενα φρικτό, απαίσιο τέρας!
-Είναι μεγάλο τέρας; -Τεράστιο!
Με μακρυά μουσούδα;
-Και κοφτερά σκυλόδοντα; -Ναι! Θα με βοηθήσετε;
Εντάξει, γέρο. Θα σου κάνουμε τη χάρη.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο τρελο-Μωρίς. Πάντα μας κάνει να γελάμε.
'Ωστε ο τρελο-Μωρίς;
Ο τρελο-Μωρίς.
Σκέφτηκα για μια στιγμή
Επικίνδυνη συνήθεια αυτή
Ο πατέρας της Μπελ στα καλά του δεν στέκει
Κι απ'την ώρα που τον είδα το μυαλό μου δουλεύει
Ορκίστηκα τη Μπελ να παντρευτώ
Και τώρα κατέστρωσα σχέδιο φοβερό
Και μετά...
'Οχι, αυτή θα...
-Μάντεψε... -Τώρα κατάλαβα!
Πάμε!
Κανένας δεν συνωμοτεί σαν τον Γκαστόν
Κανείς με αθώους τρελούς δεν τα βάζει όπως ο Γκαστόν
Το γάμο του θα γιορτάσουμε σύντομα του Γκαστόν
Τι άντρας, ο Γκαστόν
Δεν θα με βοηθήσει κανένας;
-Ποιος είναι; -Η Μαντάμ Τσαγερό.
Σκέφτηκα ότι θα ήθελες λίγο τσάι.
Μα είσαι...
-Πρόσεχε. -Είναι αδύνατον!
Το ξέρω, αλλά να'μαστε.
Σου το είπα ότι ήταν όμροφη.
Αρκετά, Θρυψαλάκι. Σιγά σιγά, μην το χύσεις.
Θέλεις να κάνω ένα κόλπο;
Συγγνώμη.
'Ηταν πολύ γενναίο αυτό που έκανες, καλή μου.
Μα έχασα τον πατέρα μου, τα όνειρά μου, τα πάντα.
Μην το βάζεις κάτω. 'Ολα θα πάνε καλά στο τέλος.
Κάθομαι και φλυαρώ, ενώ έχω να σερβίρω το δείπνο!
Αντίο!
Με τι να σε ντύσουμε για το δείπνο;
Για να δω τι έχω στα συρτάρια μου.
Τι ντροπή!
Θα είσαι γοητευτική μ'αυτό.
Καλωσύνη σου, αλλά δεν θα πάω στο δείπνο.
Μα πρέπει!
Το δείπνο σερβιρίστηκε.
Γιατί αργεί τόσο πολύ; Της είπα να κατέβει.
-Γιατί δεν είναι εδώ; -Κάντε υπομονή.
'Εχασε πατέρα και ελευθερία μέσα σε μια μέρα.
Σκεφτήκατε ότι μπορεί να'ναι αυτή που θα λύσει τα μάγια;
-Φυσικά! Δεν είμαι χαζός. -Ωραία!
Θα την ερωτευτείτε, θα σας ερωτευτεί...
Τα μάγια θα λυθούν και ως τα μεσάνυχτα θα'μαστε άνθρωποι.
Αυτά τα πράγματα θέλουν χρόνο, Φουφού.
Μα το ρόδο άρχισε κιόλας να μαραίνεται.
Είναι μάταιο. Αυτή είναι τόσο όμορφη και εγώ...
Κοιτάξτε με!
Πρέπει να τη βοηθήσετε να δει κάτω απ'όλα αυτά.
Δεν ξέρω πώς να το κάνω.
Πρώτα να γίνετε πιο ευπαρουσίαστος.
'lσια η πλάτη. Να φέρεστε σαν κύριος.
'Οταν έρθει, χαρίστε της ένα εγκάρδιο χαμόγελο.
-Να δω το χαμόγελο. -Αλλά μη την τρομάξετε.
Εντυπωσιάστε την με το πνεύμα σας.
-Κάντε της φιλοφρονήσεις. -Αλλά να'στε ειλικρινής.
Και πάνω απ'όλα... Να ελέγχετε τα νεύρα σας!
Να'τη.
Καλησπέρα.
-Πού είναι; -Ποιος;
Το κορίτσι Είναι στη φάση...
Υπό αυτές τις συνθήκες...
Δεν θα έρθει.
Υ ψηλότατε! Εξοχότατε!
Ας μην είμαστε βιαστικοί!
-Είπα να κατέβεις για δείπνο! -Δεν πεινάω.
Βγες έξω, αλλιώς... Θα σπάσω την πόρτα!
Μπορεί να κάνω λάθος...
αλλά δεν θα κερδίσετε έτσι την αγάπη της.
Προσπαθείστε να φερθείτε σαν κύριος.
-Μα είναι τόσο δύσκολη! -Ευγενικά.
-Θα κατέβεις για δείπνο; -'Οχι.
Γλυκομίλητα...
Θα μου έδινε μεγάλη χαρά αν έτρωγες μαζί μου.
-Παρακαλώ. -'Οχι, ευχαριστώ.
Δεν μπορείς να μείνεις μέσα για πάντα!
Τότε θα πεθάνεις απ'την πείνα!
Αφού δεν τρώει μαζί μου, δεν θα φάει καθόλου.
Δεν τα πήγαν πολύ καλά, έτσι;
Φουφού, φύλαγε σκοπιά στην πόρτα...
και να μ'ενημερώσεις αμέσως στην παραμικρή αλλαγή.
Βασιστείτε σ'εμένα.
Πάμε κάτω να καθαρίσουμε.
Της το ζήτησα ευγενικά κι αυτή αρνήθηκε!
Τι θέλει να κάνω; Να παρακαλέσω;
Δείξε μου το κορίτσι!
Ο αφέντης δεν είναι τόσο κακός αν τον γνωρίσεις.
-Δώσ'του μια ευκαιρία. -Δεν θέλω να τον γνωρίσω.
Δεν θέλω καμία σχέση μαζί του!
Κοροιδεύω τον εαυτό μου. Θα με βλέπει πάντα...
...σαν ένα τέρας.
Είναι μάταιο.
-'Οχι! -Ναι!
'Εχω καεί ξανά από σένα!
Βγήκε!
Μπες στο ντουλάπι με τα αδέλφια σου, Θρυψαλάκι.
-Δεν νυστάζω. -Ναι, νυστάζεις.
Δουλεύω σαν σκλάβος όλη μέρα και για ποιο λόγο;
'Ενα μαγειρικό αριστούργημα πήγε χαμένο!
Σταμάτα τη γκρίνια. 'Ηταν δύσκολη βραδιά για όλους μας.
Πάντως, είναι πεισματάρα! 'Αλλωστε, της είπε παρακαλώ.
Αν δεν μάθει να ελέγχει τα νεύρα του, δεν θα λυθούν...
Χαίρομαι που σας βλέπω, δεσποινίς.
Είμαι ο Τίκι Τάκας, επικεφαλής του νοικοκυριού.
-Αυτός είναι ο Φουφού. -Γοητευμένος.
Αν μπορούμε να κάνουμε πιο άνετη τη διαμονή σας...
Πεινάω λίγο.
Το ακούσατε; Πεινάει! 'Αναψε τη φωτιά.
Βγάλτε τα ασημικά. Ξυπνήστε τις προσελάνες.
Θυμήσου τι είπε ο αφέντης.
Δεν θα αφήσω πεινασμένο το δύστυχο το παιδί.
'Ενα ποτήρι νερό, μια φέτα ψωμί...
Ντροπή σου! Δεν είναι φυλακι- σμένη, αλλά φιλοξενούμενη!
Πρέπει να νιώσει σαν στο σπίτι της.
Πιο σιγά!
Αν το μάθει ο αφέντης, θα μας πάρει το κεφάλι.
Τι αξίζει ένα δείπνο χωρίς λίγη μουσική;
Με μεγάλο καμάρι και χαρά, σε καλωσορίζουμε απόψε.
Και τώρα, σε προσκαλούμε να χαλαρώσεις, να καθήσεις...
Καθώς η τραπεζαρία παρουσιάζει το δείπνο σου.
'Αφησε να σε φροντίσουμε Το ταλέντο μας να δείξουμε
Πετσέτα δέσε στο λαιμό Και όλα θα τα κάνω εγώ
Σούπα ημέρας κι ορεκτικά Θα σε υπηρετήσουμε μοναδικά
Δοκίμασε τις λιχουδιές Τα πιάτα ρώτησε, αν θες
Ξέρουν τραγούδι και χορό 'Αλλωστε, Γαλλία είναι εδώ
Κι ένα δείπνο εδώ Είναι πάντα θαυμαστό
Τον κατάλογο άνοιξε
Και να σε φροντίσουμε άφησε
Μοσχάρι ραγού, τυρί σουφλέ Και πουτίγκα φλαμπέ
Θα σερβίρουμε με ταλέντο ένα γαστριμαργικό καμπαρέ
Είσαι μόνη, φοβισμένη Μα ετοιμάσαμε το τραπέζι
Κανείς ποτέ μελαγχολικός Σαν τα πιάτα πιάσουν το χορό
Κάνουμε κόλπα και αστεία Με τα άλλα κηροπήγια
'Ολα με γούστο ξεχωριστό
Το ποτήρι σου σήκωσε Κι άφησε να σε φροντίσουμε
Κι όταν είσαι κουρασμένη 'Ενα δείπνο είναι ό,τι πρέπει
'Αφησε να σε φροντίσουμε
Η ζωή είναι θλιβερή Να υπηρετείς σαν δεν μπορείς
Είναι αβάσταχτο πολύ Να μη σερβίρεις ούτε ψυχή
Τις μέρες τις παλιές χρήσιμοι ήμασταν
Μα οι μέρες οι καλές χαθήκαν και δεν γυρίσαν
Δέκα χρόνια σκουριάζαμε Το ξεσκόνισμα δεν αρκεί
Θέλουμε άσκηση δυνατή Το ταλέντο μας να φανεί
'Ολο τον καιρό την αράζαμε Παχαίναμε και τεμπελιάζαμε
Μέχρι που ήρθες εσύ Και στη στιγμή
Επιτέλους ήρθε αυτή Μα τι τύχη φοβερή
Το κρασί έχω παγώσει Τις πετσέτες σιδερώσει
Και μαζί με το γλυκό Θα θέλει τσάι αχνιστό
Τα φλυτζάνια πιάνουν χορό Και εγώ θα βγάζω ατμό
Τσάι θα βγάζω καυτό Λεκές είναι αυτός;
Τη φίλη μας ας εντυπωσιάσουμε Πολλά έχουμε να κάνουμε
Μία ζάχαρη ή δυο Θα σε φροντίσουμε όλοι εδώ
Η επιθυμία σου προσταγή Πες και θα'χεις ό,τι ποθείς
Δέκα χρόνια στη μοναξιά δεν αντέχουμε άλλο πια
Με την ησυχία σου φάε Και εμείς θα σε κοιτάμε
Και στο φως των κεριών Δεν θα έχουμε σταματημό
Θα σου φέρνουμε φαγητά Μέχρι να πεις, φτάνει πια
Απόψε είναι βραδιά χαράς Αλλά τώρα πρέπει να φας
Να σε περιποιηθούμε άφησέ μας
Μπράβο! 'Ηταν καταπληκτικό!
Ευχαριστώ, δεσποινίς. 'Ηταν ωραία παράσταση.
Πώς πέρασε η ώρα! Είναι ώρα για ύπνο.
Δεν μπορώ να πάω για ύπνο.
Είναι η πρώτη μου φορά σ'ένα μαγεμένο κάστρο...
Ποιος είπε ότι το κάστρο είναι μαγεμένο;
-Εσύ το είπες, έτσι; -Το κατάλαβα μόνη μου.
Θα ήθελα να ρίξω μια ματιά, αν επιτρέπεται.
Θέλεις να σε ξεναγήσω;
Δεν είναι τόσο καλή ιδέα.
Δεν πρέπει να την αφήσουμε να ψαχουλέψει ορισμένα μέρη.
Συνόδεψέ με εσύ. Σίγουρα ξέρεις τα πάντα στο κάστρο.
Ναι, τα ξέρω.
Η ψευδο-πρόσοψη αφαιρέθηκε...
για ν'αποκαλυφθεί το σχέδιο Ροκοκό.
Παρατήρησε τα ασυνήθιστα θολωτά ταβάνια.
'Αλλο ένα δείγμα νεο-κλασικής μπαρόκ περιόδου.
Κι όπως λέω, αν δεν είναι μπαρόκ, δεν αξίζει.
Τι έλεγα;
Στις θέσεις σας!
Σου συγκεντρώνω την προσοχή στα αντερείσματα... Δεσποινίς;
-Τι είναι εκεί πάνω; -Τίποτα!
Η δυτική πτέρυγα είναι όλο σκόνη. Σκέτη βαρεμάρα.
'Ωστε αυτή είναι η δυτική πτέρυγα!
Τα κατάφερες!
'Αραγε τι να κρύβει εκεί;
-Ο αφέντης δεν κρύβει τίποτα. -Τότε δεν θα απαγορευόταν.
'lσως η δεσποινίς να ήθελε να δει κάτι άλλο.
-'Εχουμε ταπετσαρίες... -'lσως αργότερα.
Τους κήπους, ή τη βιβλιοθήκη;
-'Εχετε βιβλιοθήκη; -Ναι, με βιβλία!
-Βουνά από βιβλία! -Δάση από βιβλία!
-Καταρράκτες! -Βροχή από βιβλία!
Πιο πολλά απ'όσα μπορείς να διαβάσεις σε μια ζωή!
Βιβλία για κάθε θέμα! Από κάθε συγγραφέα...
-Γιατί ήρθες εδώ; -Συγγνώμη.
Σε προειδοποίησα να μην έρθεις εδώ!
-Δεν είχα κακό σκοπό. -Ξέρεις τι μπορεί να έκανες;
-Σε παρακαλώ, σταμάτα! -Φύγε!
'Εξω!
-Πού πηγαίνεις; -Ας έδωσα το λόγο μου!
-Δεν μένω εδώ άλλο λεπτό! -Σε παρακαλώ, περίμενε!
Μην το κάνεις αυτό.
Στάσου ακίνητος.
Αν δεν κουνιόσουν, δεν θα πονούσε τόσο πολύ!
Αν δεν το είχες σκάσει, αυτό δεν θα είχε γίνει.
Αν δεν με είχες τρομάξει, δεν θα το είχα σκάσει.
Δεν έπρεπε να πας στη δυτική πτέρυγα!
Εσύ πρέπει να μάθεις να ελέγχεις τα νεύρα σου.
Τώρα μείνε ακίνητος. Μπορεί να τσούξει λίγο.
Αλήθεια, σ'ευχαριστώ που μου έσωσες τη ζωή.
Παρακαλώ.
Συνήθως δεν αφήνω το άσυλο μέσα στη νύχτα...
αλλά είπε ότι θ'ανταμείψεις τον κόπο μου.
Ακούω.
Το έχω πάρει απόφαση να παντρευτώ τη Μπελ...
αλλά πρέπει να πειστεί λίγο.
Του έδωσε τα παπούτσια στο χέρι!
'Ολοι ξέρουν ότι ο πατέρας της είναι τρελός.
'Ηταν εδώ απόψε, κι έλεγε για ένα τέρας σ'ένα κάστρο.
Ο Μωρίς είναι άκακος.
Η Μπελ θα έκανε τα πάντα για να μην τον κλείσουν μέσα.
Θα παντρευόταν ακόμη κι αυτόν!
Θες να κλείσω τον πατέρα της στο άσυλο...
εκτός αν συμφωνήσει να σε παντρευτεί.
Αυτό είναι τιποτένιο.
Μου αρέσει πολύ!
Αφού δεν με βοηθάει κανείς, τότε θα πάω εκεί μόνος!
'Ο,τι κι αν χρειαστεί, θα βρω το κάστρο...
και θα τη σώσω από κει!
Μπελ; Μωρίς;
Φαίνεται πως τελικά δεν θα πιάσει το κόλπο.
Κάποια στιγμή θα γυρίσουν, και τότε θα τους περιμένουμε.
Μην το κουνήσεις από κει, μέχρι να γυρίσουν πίσω.
Να πάρει!
Δεν έχω νιώσει έτσι για καμία άλλη.
Θέλω να κάνω κάτι γι'αυτήν. Αλλά τι;
Υπάρχουν τα γνωστά: λουλούδια, σοκολατάκια...
Υποσχέσεις που δεν θα τηρήσετε.
Πρέπει να'ναι κάτι ξεχωριστό, να της κινήσει το ενδιαφέρον.
Μπελ, θέλω να σου δείξω κάτι.
Αλλά πρώτα, πρέπει να κλείσεις τα μάτια σου.
Είναι έκπληξη.
-Να τα ανοίξω τώρα; -'Οχι ακόμη.
Περίμενε εδώ.
-Να τα ανοίξω τώρα; -Εντάξει.
Τώρα!
Δεν το πιστεύω! Δεν έχω δει ποτέ μου τόσα βιβλία!
-Σου αρέσει; -Είναι υπέροχο!
Τότε είναι δικά σου.
-Κοιτάξτε εκεί! -Το ήξερα ότι θα έπιανε.
-Είναι πολύ ενθαρρυντικό. -Δεν είναι συναρπαστικό;
-Εγώ δεν είδα τίποτα. -'Εχουμε δουλειά στην κουζίνα.
Μα για τι πράγμα μιλάνε; Τι έγινε; Πες μου, μαμά.
'Εχει κάτι τρυφερό Και σχεδόν ευγενικό
'Ηταν κακός άξεστος και μοχθηρός
Και τώρα είναι αβέβαιος Και τόσο στοργικός
Αναρωτιέμαι γιατί δεν το είδα πριν
Μου έριξε μια ματιά στα βιαστικά
Κι όταν με άγγιξε από φρίκη δεν ρίγησε
Δεν είναι δυνατόν Θα το αγνοήσω, λοιπόν
Αλλά είναι η πρώτη φορά που έτσι με κοιτά
Κάτι καινούργιο και λίγο τρομακτικό
Ποιος θα φανταζόταν ότι μπορεί κάτι να γινόταν
Το ομολογώ δεν είναι γοητευτικός
Αλλά έχει κάτι στην ψυχή που δεν είχα δει
-Ποιος θα το φανταζόταν; -Ποιος θα το υποψιαζόταν;
Πως θα έσμιγαν ποιος το ονειρευόταν;
Θα περιμένουμε, λοιπόν λίγο ακόμη καιρό
Κι ίσως κάτι γεννηθεί που δεν υπήρχε πριν
'lσως κάτι να έχει γεννηθεί που δεν υπήρχε πριν
Τι;
'lσως κάτι γεννηθεί που δεν υπήρχε πριν
Τι, μαμά;
Θα σου πω όταν μεγαλώσεις.
Ξέρετε γιατί είμαστε εδώ. 'Εχουμε 12 ώρες, 36', 15''...
να δημιουργήσουμε την πιο μαγική, ρομαντική ατμόσφαιρα...
γνωστή σε άνθρωπο ή σε τέρας.
Σας θυμίζω ότι αν πέσει και το τελευταίο πέταλο...
τα μάγια δεν θα λυθούν ποτέ!
Ξέρετε τις αποστολές σας. Οι μισοί στη δυτική πτέρυγα.
Οι μισοί στην ανατολική. Οι υπόλοιποι, μαζί μου!
Ηρέμησε κι άφησε τη φύση να πάρει το δρόμο της.
Είναι φανερό ότι υπάρχει μια σπίθα ανάμεσά τους.
Δεν είναι κακό να ρίξουμε λίγο λάδι στη φωτιά.
Πρέπει ν'αγαπηθούν απόψε για να ξαναγίνουμε άνθρωποι!
-'Ανθρωποι ξανά! -Σκέψου τι σημαίνει αυτό!
Θα συναρπάζω πάλι Θα'μαι ωραίος και πάλι
Με μία δεσποινίδα σε κάθε μου χέρι
'Οταν άνθρωπος ξαναγίνω
Λουστραρισμένος, αστραφτερός και γοητευτικός
Θα φλερτάρω ξανά Κομψά κι αριστοκρατικά
Και οι άντρες στη γειτονιά θα βρουν μεγάλο μπελά
Απ'το ράφι θα κατεβώ τον εαυτό μου να ξαναβρώ
'Ανθρωπος να ξαναγίνω ανυπομονώ
'Ανθρωποι σαν γίνουμε ξανά
'Οταν δεν θα'μαστε στολίδια κι απλά μπιχλιμπίδια
'Ανθρωποι σαν γίνουμε ξανά
Θα'ναι πολύ αριστοκρατικό
Θα φορώ ρουζ και κραγιόν Και δεν θα'μαι θωρηκτό
Εύκολα απ'την πόρτα θα περνώ
Θα δείχνω σιγουριά Με φορέματα μακρυά
Και θα έχω μαλλιά 'Ανθρωπος θέλω να γίνω ξανά
'Ανθρωποι σαν γίνουμε ξανά
'Οταν ο κόσμος αυτός ξαναγίνει λογικός
-Θα ηρεμήσω κι εγώ -Τι παράξενω αυτό
Φταίω εγώ που είμαι νευρικός;
Σ'ένα σπιτάκι στην ακτή Το τσάι μου θα πίνω εκεί
Μακρυά απ'τον κέρινο χαζό με τα σοβαρά θ'ασχοληθώ
Το πάτωμα σκουπίστε Το δωμάτιο φωτίστε
Το νιώθω, θα γίνει Κάποιος τα μάγια θα λύσει
Τα πόμολα γυαλίστε Σκούπα και φαράσι ξυπνήστε
'Ολα πάνε κατ'ευχή Η ώρα μας όπου να'ναι θα'ρθεί
Τα παντζούρια ανοίξτε αέρας να μπει
Βάλτε αυτά εδώ κι εκείνα εκεί
Σκουπίστε τη θλίψη την παλιά Τα δάκρυα πετάξτε μακρυά
'Ανθρωποι θα γίνουμε ξανά
'Οταν το κορίτσι την ελευθερία μάς χαρίσει
Το χαμόγελο πάλι θ'ανθίσει
Της ζωής τη χαμένη χαρά θα βρούμε όλοι ξανά
Θα παίζουμε ξανά Θα γλεντάμε ξανά
Και προσευχόμαστε αυτό να γίνει στο λεπτό
Με μια βοήθεια μικρή Ν'αγαπηθούν μπορεί
Και άνθρωποι να γίνουμε ξανά
Ποτέ δεν υπήρξε ιστορία πιο θλιβερή...
από αυτή της lουλιέτας και του Ρωμαίου.
-Θα τη διαβάσεις ξανά; -Διάβασέ μου την εσύ.
-Δεν μπορώ. -Δεν έμαθες να διαβάζεις;
'Εμαθα λιγάκι. Αλλά έχει περάσει τόσος καιρός.
Θα σε βοηθήσω εγώ. Ας αρχίσουμε από δω.
-Δύου; -Δύο.
Το ήξερα αυτό.
Δύο σπιτικά...
Θα χορεύουμε ξανά Θα στροβιλιζόμαστε ξανά
Με άνεση θα τριγυρνάμε ξανά
'Οταν άνθρωποι γίνουμε ξανά Τον χορό θα πιάσουμε ξανά
Θα πετάμε ξανά Θα γλιστράμε ξανά
Θα περπατάμε και πάλι κομψά
'Οπως ο άνθρωπος ο αληθινός κάνει παντοτινά
Θα γίνω όπως ήμουν παλιά
Το λαμπρό πρωινό Που θα ξαναγεννηθώ
Και θα είμαστε όλοι άνθρωποι ξανά
Απόψε είναι η μεγάλη βραδιά!
-Δεν μπορώ να το κάνω. -Δεν είναι ώρα για ντροπές.
Πρέπει να'στε θαρραλέος, τολμηρός.
Θα υπάρχει μουσική, ρομαντικό φως κεριών...
που θα σας προσφέρω εγώ.
Και την κατάλληλη στιγμή, θα ομολογήσετε τον έρωτά σας.
-'Οχι, δεν μπορώ. -Την αγαπάτε, έτσι;
-'Οσο τίποτα άλλο. -Τότε πρέπει να της το πείτε!
Φαίνεστε τόσο...
Βλάκας.
Δεν είναι η λέξη που έψαχνα.
Πάρ'τα λίγο ακόμη στην κορυφή.
Η κυρία σας περιμένει.
Παραμύθι σαν το χρόνο παλιό
'Οσο γίνεται αληθινό
Δεν ήτανε καν φίλοι Μετά ο ένας θα τολμήσει
Μια μικρή αλλαγή
Τόσο δα μικρή
Κι οι δύο φοβισμένοι Καθόλου προετοιμασμένοι
Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Πάντα γίνεται αυτό
Πάντα ξαφνικό
Τόσο σίγουρο ότι θα γίνει 'Οπως ο ήλιος θ'ανατείλει
Παραμύθι σαν το χρόνο παλιό
Μελωδία σαν τραγούδι παλιό
Τι αίσθηση παράξενη Να μπορείς ν'αλλάξεις
Το λάθος σου να καταλάβεις
Σίγουρα όσο ότι ο ήλιος
Βγαίνει απ'την ανατολή
Παραμύθι σαν το χρόνο παλιό Τραγούδι σαν ρυθμός παλιός
Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Παραμύθι σαν το χρόνο παλιό Τραγούδι σαν ρυθμός παλιός
Η Πεντάμορφη και το Τέρας
'Αντε στο ντουλάπι τώρα. Είναι ώρα για ύπνο.
Καληνύχτα, γλυκέ μου.
Είσαι ευτυχισμένη εδώ μαζί μου;
Τι συμβαίνει;
Μακάρι να μπορούσα να ξαναδώ τον πατέρα μου.
'Εστω μόνο για μια στιγμή. Μου λείπει πάρα πολύ.
Υπάρχει τρόπος.
Ο καθρέφτης θα σου δείξει ό,τι επιθυμείς να δεις.
Θα ήθελα να δω τον πατέρα μου, παρακαλώ.
Μπαμπά, όχι! Είναι άρρωστος!
Μπορεί να πεθαίνει κι είναι ολομόναχος!
Τότε πρέπει να πας σ'εκείνον.
Σε ελευθερώνω. Δεν είσαι πια αιχμάλωτή μου.
Εννοείς ότι είμαι ελεύθερη;
Σ'ευχαριστώ.
Κουράγιο, μπαμπά. 'Ερχομαι.
Πάρ'τον μαζί, για να μπορείς πάντα να κοιτάς πίσω...
και να με θυμάσαι.
Ευχαριστώ που καταλαβαίνεις πόσο με χρειάζεται.
Υ ψηλότατε, όλα πηγαίνουν θαυμάσια.
-'Ηξερα ότι θα την κερδίζατε. -Την άφησα να φύγει.
Θαυμ...
Τι πράγμα; Πώς μπορέσατε;
'Επρεπε.
Μα γιατί;
Επειδή την αγαπώ.
-Τι έκανε; -Δυστυχώς, είναι αλήθεια.
-Φεύγει; -Μα ήταν τόσο κοντά.
Μετά από τόσο καιρό, επιτέλους έμαθε ν'αγαπάει.
-Τότε αυτό θα λύσει τα μάγια. -Δεν αρκεί.
Πρέπει να τον αγαπήσει και αυτή.
Και τώρα είναι πολύ αργά.
Μπαμπά!
Γύρισαν.
Ησύχασε, μπαμπά. Γύρισα σπίτι.
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανάβλεπα.
-Μου έλειψες τόσο πολύ. -Μα το Τέρας!
-Πώς το έσκασες; -Με άφησε να φύγω.
-Εκείνο το φρικτό Τέρας; -Είναι διαφορετικός τώρα.
'Αλλαξε.
'Ενας λαθρεπιβάτης.
Γεια σου, μικρούλη. Δεν περίμενα να σε ξαναδώ.
Μπελ, γιατί έφυγες; Δεν μας αγαπάς πια;
Και βέβαια, αλλά...
Θέλετε κάτι;
'Ηρθα να παραλάβω τον πατέρα σου.
Μην ανησυχείς. Θα τον περιποιηθούμε.
Ο πατέρας μου δεν είναι τρελός!
Παραληρούσε σαν μουρλός. 'Ολοι τον ακούσαμε, έτσι;
'Οχι, δεν θα σας αφήσω!
Μωρίς, πες μας πάλι πόσο μεγάλο ήταν το Τέρας;
'Ηταν τεράστιο!
Θα έλεγα δυόμιση... όχι, τρία μέτρα!
-Γίνεται πιο τρελό από αυτό; -Είναι αλήθεια, σας λέω!
Πάρτε τον από δω!
'Οχι, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Δύστυχη Μπελ. Κρίμα για τον πατέρα σου.
Εσύ ξέρεις ότι δεν είναι τρελός.
'lσως να ξεκαθαρίσω αυτή την παρεξήγηση, αν...
-Αν τι; -Αν με παντρευτείς.
Μια μικρή λέξη, αυτό χρειάζεται μόνο.
-Ποτέ! -'Οπως θέλεις.
Αφήστε με!
Ο πατέρας μου δεν είναι τρελός και θα το αποδείξω!
Δείξε μου το Τέρας!
-Είναι επικίνδυνος; -Δεν θα πείραζε κανέναν.
Ξέρω ότι φαίνεται άγριος, μα είναι καλός και τρυφερός.
Είναι φίλος μου.
Αν δεν ήξερα, θα έλεγα ότι ερωτεύτηκες αυτό το τέρας!
Δεν είναι τέρας, Γκαστόν! Εσύ είσαι!
Είναι το ίδιο τρελή με τον γέρο!
Το Τέρας θα αρπάζει τα παιδιά σας τη νύχτα!
Αν δεν κρεμάσω το κεφάλι του στον τοίχο, κινδυνεύουμε!
Ας σκοτώσουμε το Τέρας!
-Κινδυνεύουμε όσο ζει -Τη νύχτα θα μας καραδοκεί
Τα παιδιά μας θα θυσιάσει στην όρεξή του τη μεγάλη
'Ολεθρο θα σπείρει στο χωριό Αν τον αφήσουμε ζωντανό
Να δράσουμε είναι καιρός Ακολουθήστε με, εμπρός
Στην ομίχλη, στις φυλλωσιές Στο σκοτάδι, στις σκιές
Είναι εφιαλτικό αλλά συναρπαστικό
Ας πούμε με μια προσευχή στο κάστρο κάτι φρικτό ζει
'Ενας Τέρας με δόντια κοφτερά
Με οπλές και νύχια φονικά
Γρυλλίζει και αφρίζει Μα κανείς πίσω δεν γυρίζει
Αν το τέρας αυτό δεν πέσει νεκρό
-Σκοτώστε το Τέρας! -Δεν θα σας αφήσω!
Αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εναντίον μας!
-Φέρτε τον γέρο! -Κάτω τα χέρια σας!
Δεν θα τους αφήσουμε να ειδοποιήσουν το κτήνος!
Θ'απαλλάξουμε το χωριό απ'το Τέρας! Ποιος είναι μαζί μου;
Τον δαυλό σου άναψε Το άλογο καβάλησε
-Το θάρρος σου μάζεψε -Με τον Γκαστόν αρχηγό
Μέσα από ομίχλη και δάσος Στο στοιχειωμένο κάστρο
Κάτι καραδοκεί που κάθε μέρα δεν θα δεις
Είναι ένα Τέρας ψηλό τεράστιο σαν βουνό
Ησυχία δεν θα βρούμε μέχρι νεκρό να το δούμε
Το ξίφος σου άρπαξε Το τόξο σου κράδαινε
Θα πολιορκήσουμε το κάστρο και θα του πάρουμε το κεφάλι!
Πρέπει να προειδοποιήσω το Τέρας! Εγώ φταίω για όλα!
-Τι θα κάνουμε; -Κάτι θα σκεφτούμε.
Αν κάτι δεν καταλαβαίνουμε Το φοβόμαστε, το τρέμουμε
Φέρτε όπλα και μαχαίρια Σώστε γυναίκες και παιδιά
Θα σκοτώσουμε το Τέρας
'Ηξερα ότι ήταν ανοησία να έχουμε ελπίδες.
'lσως θα ήταν καλύτερα να μην είχε έρθει ποτέ.
-Είναι δυνατόν; -Είναι εκείνη;
-Εισβολείς! -'Αρπαγες!
-Και έχουν τον καθρέφτη! -Ειδοποίησε τον αφέντη.
Αν θέλουν μάχη, θα την έχουν. Ποιος είναι μαζί μου;
Πάρτε ό,τι λάφυρα βρείτε, αλλά το Τέρας είναι δικό μου!
Στη μάχη άφοβοι πέφτουμε 'Εστω κι αν κινδυνεύουμε
Σηκώστε το λάβαρο ψηλά Παλληκάρια δυνατά
Είμαστε Γάλλοι, κάντε πέρα Θα σκοτώσουμε το Τέρας
-Συγγνώμη, αφέντη. -'Αφησέ με ήσυχο.
Μα το κάστρο δέχεται επίθεση!
-Δεν γίνεται τίποτα! -Πρέπει να κάνουμε κάτι!
Το βρήκα!
Σκοτώστε το Τέρας
-Τι να κάνουμε, αφέντη; -Δεν έχει σημασία τώρα.
Αφήστε τους να έρθουν.
Σκοτώστε το Τέρας
Τώρα!
Ξεκινάμε!
Τι στην οργή;
Μπελ, φυλάξου!
Πρέπει να το δοκιμάσετε αυτό το πράγμα.
Εδώ πάνω, τιποτένιο απόβρασμα! Τώρα!
Και μην ξαναπατήσετε!
Σήκω!
Τι συμβαίνει, Τέρας;
'Εγινες πολύ τρυφερός για να πολεμήσεις;
'Οχι!
Γκαστόν, μη!
Πάμε, Φιλίπ.
'Ελα έξω να παλέψεις!
Την αγαπάς, Τέρας;
Νόμισες ότι θα ήθελε εσένα, όταν είχε κάποιον σαν εμένα;
Τελείωσαν όλα, Τέρας! Η Μπελ είναι δική μου!
'Αφησέ με! Σε παρακαλώ, μη με πειράξεις!
Θα κάνω ό,τι πεις!
Φύγε.
Τέρας!
Γύρισες πίσω.
-Γύρισες πίσω. -Και βέβαια γύρισα!
Δεν μπορούσα να τους αφήσω...
Εγώ φταίω για όλα. Αν είχα έρθει νωρίτερα.
'lσως είναι καλύτερα έτσι.
Μην το λες αυτό. Θα γίνεις καλά.
Είμαστε μαζί τώρα. 'Ολα θα πάνε καλά.
Τουλάχιστον, σε βλέπω για μια τελευταία φορά.
'Οχι!
Σε παρακαλώ, μη με αφήνεις!
Σ'αγαπώ.
Μπελ, εγώ είμαι.
Πράγματι είσαι εσύ!
Μεσιέ Φουφού!
Τίκι Τάκα!
Μαντάμ Τσαγερό!
Κοιτάξτε μας!
Είναι ένα θαύμα!
Ο έρωτας!
Φουφού, παλιόφιλε. Περασμένα ξεχασμένα;
Σου είπα ότι θα έλυνε τα μάγια.
-Πιστεύω ότι εγώ σου το είπα. -Εγώ το είπα.
'Οχι βέβαια, φανφαρόνε κουφιοκέφαλε!
Φυλάξου, υπετροφικό ρολόι!
Θα ζήσουν ευτυχισμένοι για πάντα, μαμά;
Φυσικά, καλέ μου.
Θα κοιμάμαι πάλι στο ντουλάπι;